Omdenken Podcast

00:04 Welkom bij de Omdenken podcast. In deze podcast luister je elke week mee met de openhartige gesprekken... die Bert tot gunster voert met mensen over hun problemen. Samen onderzoeken ze wat ze kunnen doen om het probleem kleiner te maken... of zelfs te laten verdwijnen. Soms kan dat door het gewoon op te lossen. Maar vaker zul je een verwachting of een zelfbeeld moeten loslaten. In sommige gevallen kun je niks anders doen dan waarnemen dat het probleem er nou eenmaal is. En af en toe kun je het probleem omdenken. 00:39 Goeiemorgen, het is een ochtend. 00:41 Tegenover mij zit... Marie-Lisa Hermkens. 00:44 Marie-Lisa Hermkens. Je zegt netjes je achternaam, helemaal de volledige naam. Ja, zo heet ik. Lisa met een H op het eind. En Marie met M-A-R-I-E. Ja, ik denk dat mijn vader dat mooi symmetrisch vond. 00:59 Vijf voor, vijf na het streepje. 01:01 Zoiets, hè? En dan Hermkens met een H weer. Zullen we gewoon heel lang over je naam gaan brengen? Nou... 01:07 Dat hoeft niet. Ik door altijd al heel lang over mijn naam. 01:11 Ja, dat gaat natuurlijk heel vaak fout. Met zo'n H achter Lisa. 01:15 Ja, of je moet hem heel lang invullen, zeg maar op formulieren. Dat duurt heel lang steeds voordat je klaar bent. 01:22 Maar goed, daar kom je niet voor. Je komt natuurlijk omdat je een vraag zegt, maar eerst even wie ben je? Wat doe je? Kun je iets over jezelf vertellen? 01:28 Nou, ik ben 42 jaar en ik woon in Delft. Ik heb een vintage webshop. Maar ik heb ook een studio waar mensen langs kunnen komen... om in het echt te komen passen en kijken en voelen... 01:39 Is het kleding dan? Ja, het is kleding. 01:41 Vintage kleding en sieraden. Ja, gewoon alles. Gewoon mode. En ik heb een zoon van zeven jaar. En ik woon samen met mijn vriend. En ik heb co-ouderschap over mijn zoon. Dus er is ook een vader van mijn zoon. En dat gaat gelukkig heel goed. 01:56 Jullie hebben een goed overleg met elkaar. 01:58 Ja, wel nog beter dan dat, denk ik. We gaan ook wel met z'n vier op vakantie. En dat is nu sinds twee jaar, tweeënhalf? Twee jaar, denk ik. 02:06 Met z'n vieren? Ja. En je zoon was zeven? Ja. En wie was er dan nog verder? 02:11 Hoe bedoel je? De vader van mijn zoon. Oh, je huidige partner? En mijn huidige partner. 02:16 Oh, ik dacht, ik zat daar een gezin mee te fantaseren. 02:19 Nee, dat is het gezin eigenlijk. 02:21 Heb ik nog niet goed geluisterd. Oké, je gaat dus op vakantie met je ex en je huidige partner en je zoon. 02:26 Ja. En dan is het compleet. 02:28 Ja. 02:31 Ik word daar heel nieuwsgierig van. Hoe doen jullie dat? Wat knap voor jullie. Maar goed, daar kom je niet voor. Om mijn nieuwsgierigheid te bevredigen. Maar je komt natuurlijk omdat je een vraagstuk hebt. 02:38 Dus gooi hem erin. Het is meer een soort van hardnekkige opvatting over mezelf, denk ik. Dat ik voor mijn gevoel niet voldoen aan de voorwaarden om een volwassenen te zijn. De hele manier waarop je praat is al een bewijs dat dat klopt. 02:57 Zo praten volwassenen niet. 02:59 Nee, nou ja, ik wel. 03:00 Maar je hebt het idee dat jij niet zo in elkaar zit... dat je kunt meedoen met dit leven zoals volwassenen hebt leiden. 03:05 Nee, ik heb het idee dat het me niet lukt om de dingen te doen... die andere mensen gewoon doen. 03:12 Ja, noem eens een ding dan wat andere mensen gewoon doen... en wat jij niet als gewone volwassenen kunt of doet. 03:19 Bijvoorbeeld in de ochtend, als mijn zoon bij ons is... dan is het mijn vriend die het brood smeert... en het ontbijt ook maakt voor ons alle drie. En dan gaat Jacob naar school, dus mijn zoon... en dan brengen we met z'n tweeën. En daar voel ik me tekortschieten... omdat ik eigenlijk vind dat ik dat allemaal zou moeten doen... en ook alleen zou moeten doen. Maar... De reden om een vriend mee te vragen of dat hij meeloopt... is omdat er gewoon heel veel gebeurt op straat. 03:57 Dat is zo chaotisch dat daarna... zodra Jacob dan op school is en ik kom weer thuis... dan ben ik zo overprikkeld dat ik eigenlijk helemaal instort... voordat de werkdag dan eigenlijk nog moet beginnen. 04:09 En als jullie met z'n tweeën gaan, dan is dat minder? 04:11 Ja, dan is de verantwoordelijkheid gedeeld. En dan voelt het gewoon luchtiger. 04:16 Wat kun je me beschrijven? Even inkijk je te geven in jouw psych. Als je dan zo over straat zou lopen alleen met je zoontje. Wat gebeurt er dan mentaal met jou? 04:26 Nou, hij gaat rennen. Dus ik zie al van, oh, daar komt een fietser aan. 04:29 Die gaat dood. 04:31 Nou, dat niet per se, maar wel dat hij misschien in de weg loopt. En we wonen in het centrum van Delft. Dus er zijn vrachtwagens die laden en lossen. Vuilniswagens in de ochtend. 04:41 Die gaat dood toch helemaal niet zo'n domme gedachte? Je bent dan toch bezorgd over zijn gezondheid? Ja, maar niet meteen dat hij doodgaat. 04:49 Ik overdrijf wat. Ik wil het onder controle houden. 04:52 Ja, en je zorg is terecht. Want een jongetje van zeven is natuurlijk kwetsbaar. 04:56 Ja. 04:57 Maar ook nog zelf. 04:58 Ja, want ook nog zelf neem ik heel veel waar. Dus de geluiden en de indrukken die mensen achterlaten. Iemand fietst voorbij en je ziet al van oh, die heeft slechte nacht gehad. En gewoon heel veel indrukken. 05:12 Dat zie jij dan dat iemand een slechte nacht gehad heeft? 05:14 Dat zie ik zeker. Je ziet hoe mensen naar werk gaan. Of gestrest met de kinderen. Om te haasten om naar school te gaan. 05:22 Jij kan geen filter aanzetten. Alles komt bij jou binnen. 05:26 Het is druk. 05:27 Ja, we hadden een kort voorgesprekje. Ik praatte, luisteraars even bij. Met een minuut of tien ben je binnen nu. En je vertelde ook dat je ADHD hebt. Dus dat weet ik al. Ik heb die volkennis hebben. Dus ik ga niet vragen of je het hebt, want dat weet ik al. En zo'n filter wat niet aangaat, dat alles binnenkomt... is een typisch kenmerk, voor zover ik weet, van ADHD. Ja, oké. En ook dat je het gevoel hebt dat je gewone dingen niet kunt... die andere mensen wel kunnen, is een kenmerk van veel mensen die ADHD hebben. 05:59 Die rapporteren dat. 06:01 Ja, zeker. 06:02 Dus jij hebt ADHD en je hebt er last van. 06:05 Behoorlijk. Ja, want in dat soort dingen. En ik zeg natuurlijk tegen mezelf van... joh, dit moet je toch alleen kunnen. 06:12 En je moet nu, zeg maar, normale mensen... Ja, natuurlijk, dat zijn normale mensen. Maar normale mensen gaan nu vanuit school hun kind weg te hebben gebracht... 06:22 naar werk en dan zijn ze gewassen en gestreken... en dan beginnen ze hun werkdag... en dan gaan ze naar huis doen, boodschappen... gaan koken en brengen de kinderen naar bed... en zo. Dan gaan ze een boekje... 06:32 Sowieso vind ik het leuk dat mensen die zichzelf niet bij normale mensen rekenen... een soort idee hebben van normale mensen. En ik vraag me af hoeveel van dat soort normale mensen echt bestaan. En hoeveel van de mensen die nu luisteren denken... ja, andere mensen zijn zo, maar ik niet. Maar goed, in jouw beleving zijn andere mensen volwassen... die kunnen dingen en jij hapert, zeg maar. Behoorlijk, want dan stort ik in. Nog even wat voorbeelden. Je kent de podcast, ik smil van voorbeelden. Je zoon naar school brengen is al niet te doen. 07:02 En dus ook niet het ontbijt te hebben gemaakt. En ook zo'n broodtrommel niet. Dat voelt dan als ik dat uitbesteed. Maar dat kost mij heel veel moeite. Dus ik kan het wel, maar... 07:13 Je krijgt het gewoon niet van elkaar. 07:14 Nee. 07:14 Het kost je heel veel energie. Ja, het kost heel veel energie. Even tussendoor vraag je. Jouw partner beklaagt hij zich over dat arrangement. Of vindt hij het verder een non-item? 07:23 Nee, dat vindt hij geen probleem. 07:25 Die andere indruk had ik al. Maar ik denk dat check je nog even voor de zekerheid. 07:28 Maar daar voel ik me wel schuldig over. 07:30 Ja, dat had je heel duidelijk verteld. Maar dat schuldgevoel wordt dus niet door hem aangewakkerd. Dat wilde ik even gecheckt hebben. Klopt, hè? Vertel nog meer iets. Ik ben echt zo gestoord. Geef maar het meest idiote voorbeeld waaruit blijkt hoe onvolwassen jij bent. 07:45 Ja, bijvoorbeeld de hoeveelheid boeken in onze boekenkast die ik heb gekocht, maar niet heb gelezen. En dat je dan in een boekenwinkel bent en denkt van, oh, maar deze wil ik echt hebben. En ja, deze kan ik echt lezen. En dan kom je thuis en dan plant je uiteindelijk toch weer bij de boeken. 08:01 Kan je überhaupt een boek rustig lezen, op een stoel zitten en een boek lezen? 08:05 Nou, niet lang. Niet heel lang. 08:08 Maar je hebt dus heel veel boeken staan. 08:10 En heel veel ook half gelezen. 08:12 Ja. 08:14 En dan voel ik me dus heel onverantwoordelijk... vanwege het geld ook wat daarin gaat zitten. Want financie is natuurlijk ook een ding... van wanneer is het geoorloofd om geld aan jezelf uit te geven... en sowieso om een financiële huishouding te hebben... 08:32 Ja, verantwoordelijk is. En daardoor voel ik me bijvoorbeeld ook weer een slechte moeder. Omdat ik denk van ja, ik heb de verantwoordelijkheid voor een kind. En de verantwoordelijkheid natuurlijk naar mijn partner en naar de vader van mijn kind. Dat ik dat soort dingen op orde heb. Maar dat heb ik niet. Of mijn eigen bedrijf. 08:49 Is het financieel een puin om dan bij jou? 08:52 Het begint beter te worden. Maar dat is het wel echt heel lang geweest. In ieder geval. 09:00 Nu word je bijna heel verdrietig. Raakt dit financiën en open zee nu dan? 09:07 Ja, omdat ik denk dat daar wel gewoon heel duidelijk naar voren komt... hoe niet zelfredzame ik me voel daarin. Maar ook dus in veel. Dat ik het niet alleen kan... 09:23 In welk opzicht heb je dan financieel voor je gevoel het niet goed gedaan? Kun je dat wat concreet maken? 09:29 Nou, ik heb een hele grote studieschuld. Omdat ik in mijn studententijd heb besloten dat ik beter maximaal kon lenen. Omdat ik het ook niet kon opbrengen. om naast mijn studie ook te werken. Want het alleen wonen en het voor mezelf zorgen... maar ook de studie, ik heb mode gestudeerd... zelf nam mij zo al in beslag, plus het studentenleven... en het niet heel goed zijn in het kiezen van de weg van de minste weerstand... en zorgen ervoor dat daar een behoorlijk bedrag is komen te staan. 10:03 En dat is ook natuurlijk gebeurd in de tijd... dat ik niet wist dat ik ADHD had en dat er ook hulp was... 10:10 Mag ik weten hoe groot je studieschuld is? 10:13 Ik denk. Ik weet het niet. Ik kijk er liever in. Maar zeker 40.000 euro. 10:18 In die orde, zeg maar. Ja. Ik wil even met je verder verkennen. Want je ging helemaal van de leg. 10:25 Hoeveel geld je? 10:27 Dat is een groot ding. Want het is ook dagelijks. Het is een belangrijk ding. Je wil niet failliet gaan. Je wil je rekening kunnen betalen. Je wil natuurlijk niet uit huis gezet worden. En ik voel me schuldig. 10:38 Niet per se tegenover de duo. Want dan denk ik van ja, ik ben zeker niet de enige. En dat is ook op een gegeven moment een soort van abstract ding. Zeg maar... Je neemt het waar dat die schuld er staat. Maar je voelt hem niet in je dagelijks leven. Maar ik voel me wel schuldig. Dus als ik dan een boek koop wat ik niet ga lezen. Dan denk ik van ja, ik had dit geld ook kunnen. Of als ik verstandig was geweest, had ik dit geld. 11:00 Ja, en dan had je nog maar 39.945.000 schuld. Maar dan kan je toch 25 euro aflossen. Je hebt 40.000 euro openstaande lening bij DUO. Hoe ziet je financiële situatie er op dit moment verder uit? 11:18 Nou, ik heb wel een vriend die ik nog moet afbetalen. Dat heeft te maken met de afgelopen twee jaar... waarin het op relationeel vlak dus heel erg gewoon een storm werd... doordat ik dus verliefd ben geworden. En dat ik gewoon kwam met mijn eigen werk, maar ook gewoon het huishouden. Het werd gewoon allemaal soep. En wat er ook gebeurde is dat toen mijn webshop ineens leeg was. Dus dat alle producten waren... Leeg? Ja, ik heb geen idee wat er is gebeurd. Maar mijn webshop was leeg en alle producten waren eruit. 11:51 En omdat ik natuurlijk vintage verkoop, heb ik van alles maar één. Dus ik moest... 1100 producten opnieuw gaan invoeren. De foto's waren er gelukkig nog, maar de productomschrijvingen... En ja, als je verliefd bent en ADHD hebt... en niet echt bent gemaakt om langdurig steeds dezelfde handeling uit te gaan voeren... zoals een productomschrijving en de kleding op te maken... 12:19 Dat trek jij natuurlijk niet. Nee, dat was heftig. Maar dat moest wel. 12:23 Maar je vriend heeft je in die periode financieel bijgestaan. Maar dat is opgelopen dan een bepaald bedrag. 12:29 Ja, dat weet ik niet helemaal. Maar dat is wel een paar duizend. 12:33 Oké. En zijn er nog meer schulden die je hebt opgelopen de afgelopen decennia, jaren? 12:39 Nee, maar het was wel altijd een ding. Dat ik dan bijvoorbeeld in het begin... Ja, nu zit ik bij een andere bank. Dus dan heb je gewoon potjes. En die zetten btw automatisch opzij. Dus dat is echt heel erg fijn. Maar ik had eerst gewoon één rekening. En je moet natuurlijk de belasting betalen. Dus aan het einde van het kwartaal dacht ik... Ja, nu heb ik te weinig. Dus dan moest ik dat lenen. Of mijn ouders heb ik wel eens geld geleend. Of van de vader van mijn kind. Maar zo was het altijd. En dan begin je natuurlijk alweer scheef. 13:08 Voortdurend op achterstand staan. Maar om even het hele vraagstuk kort samen te vatten. Mag ik dan zeggen dat de financiële situatie nu zo is... dat je schuld hebt bij de overheid. Maar goed, die kan je langzaam aflossen. Dan ga je niet net onder. En die schuld aan je vriend is te overzien. En ik begrijp dat je meer en meer grip krijgt op je eigen financiën. Vertelde je, hè? Dus is dat op dit moment... en los van dat je natuurlijk een chaotisch verleden hebt... en dat je heel erg onzeker bent over jezelf... hoe je met geld opgegaan bent... maar dat het vraagstuk van geld nu... als het vraagstuk op zichzelf relatief rustig is geworden. 13:44 Nou, nee eigenlijk. Want op het moment dus dat ik iets koop... 13:50 niet echt nodig is. Wat is nodig, wat is niet nodig. Maar het is meer een soort van dat je het graag wil hebben. Dan voel ik me dus schuldig ook daarna dat ik dat niet heb gebruikt om bijvoorbeeld mijn vriend dan terug te betalen. 14:05 Ja, dat snap ik. Maar ik wilde vooral even controleren. Is jouw leven nu een chaos? Is het financiële ram? Moeten we ons daar zorgen over maken? Nee, dat niet. Dat wilde ik even gecheckt hebben. En dat je schuldig voelt en je onvolwassen voelt. En hoe je dan in deze wereld moet functioneren. Als agenda-bundin is nog niet weg. Dat gaan we echt nog wel tegenkomen. 14:29 Behalve geen filter hebben waardoor alles binnenkomt... en dingen niet kunnen organiseren op zo'n ochtend... en op een chaotische manier met geld omgegaan zijn de afgelopen jaren... zijn er nog meer dingen waarvan je nu zegt... dat is een teken dat ik niet volwassen ben. Maar dat is jouw beginvraag. Ik gedraag me onvolwassen. 14:47 Ja. 14:48 Ja, dat heeft gewoon echt heel erg te maken met dat ik dan het gevoel heb dat ik het gewoon niet alleen kan. Dat zit hem dus in dingen als... Maar ook bijvoorbeeld het koken, dan ben ik kapot. Aan het einde van de dag moet er natuurlijk gekookt worden. Maar dan ben ik al ingestort, maar daardoor voel ik me te kort schieten. En dan denk ik van ja, kom op. Of autorijden. Ik heb mijn rijbewijs. Dat... 15:14 Vind ik heel knap van mezelf. 15:16 Maar ik rijd nooit. Omdat ik gewoon bang ben. Dat ik ongelukken maak. Omdat ik de hele tijd dan beren op de weg zie. En denk van. Als ik dit fout doe. Dan is het meteen heel heftig. 15:29 Dus ik durf het eigenlijk gewoon niet goed. 15:31 Ik kan het. Ik weet dat ik het kan. En ik vind daar ook wat van. Ik zie jonge vrouwen in een auto. Kijk nou. Die gaan gewoon. Die kunnen dit allemaal. En ik durf niet. Waarom kan ik het niet? Helder. 15:47 En je... 15:49 Je gebruikt ook medicatie. Heb je in het voorgesprekje eruit gegooid meteen. Dat is wel handig van ADN-mensen. Die gooien alles meteen uit. Het schiet lekker op in een gesprek. Dus daar praat ik wel even de luisteraars bij. Helpt de medicatie? 16:02 En hoe lang heb je die al? Ja, drie maanden volgens mij pas. Drie, vier maanden. En de langdurende variant van methylphenidaat. En ik had daarvoor een kortwerkende. Dus die werkt vier uur. Maar daar werd ik een beetje... 16:19 Dat was schilliger. Dat heeft dan... 16:22 Het is meer gelijkmatig. Hoe lang heb je dat gebruikt? 16:26 Ik denk een jaar, zoiets. 16:28 Dus je bent eigenlijk nog maar relatief kort aan de medicatie. 16:31 Ja. 16:32 Ja, en de diagnose ADHD is dus ook relatief recent. 16:35 Ja, die heb ik op de 40ste gekregen. Dus ongeveer twee jaar. 16:38 Hoe was het voor jou om die diagnose te krijgen? 16:40 Ja, heftig. 16:41 Vertel eens. Hoe word je weer geemotioneerd? 16:44 Ja. 16:45 Ja, alsof je gewoon ineens snapt wat er altijd al aan de hand was. Maar daardoor word je wel een beetje zo door jezelf... Herbeleef je allemaal momenten die gewoon heel moeilijk waren. En dat je ineens realiseert van... Ik kon daar niks aan doen. Dat is natuurlijk altijd moeilijk, want tot in hoeverre kun je er niks aan doen. 17:10 Wat is ADHD en wat is gewoon je eigen verantwoordelijkheid? Maar er zijn heel veel momenten geweest van vastlopen... En het gevoel, zeg maar, dat je hulp nodig hebt. Maar ook niet echt hulp durft te vragen. Omdat je weet van, ja, maar iedereen doet dit gewoon. Althans, dat lijkt natuurlijk zo, maar nee. 17:31 Dat denken wij allemaal. We denken allemaal dat de anderen normaal zijn. 17:34 Ja, maar dat is wel waar ik denk, ja, de hardnekkige... Ik kijk om me heen en ik kijk van, iedereen doet dit maar gewoon. Iedereen lijkt het maar gewoon te kunnen en te doen. Een kind naar school brengen en daarna succesvol door naar werk. Rekeningen te betalen. Mensen hebben een huis. Die hebben veel geld verdiend, want die lopen het juiste pad. 17:55 Die betalen de hypotheeknoontjes af. 17:58 Ja. 17:58 Dan zijn ze uit de schulden als ze 50, 35, 60 zijn. Dan hebben ze de pensioen netjes opgebouwd. Blijven bij hun partner. 18:04 Ja, en gaan in een caravan. Ja. 18:06 Blijkbaar heb je een soort beeld van de volwassenen. 18:10 Ja. 18:10 Met het leven wat zij leiden. En daar hoor jij niet bij. En jij bent dus dan onvolwassen. Ja. Dat is jouw meta-beeld over hoe het in elkaar zit in het leven. 18:20 Ja. 18:21 Klopt dat beeld? 18:22 Uhm... 18:23 Zo voelt het, daar ga ik niet mee in discussie. 18:25 Nee, dat weet ik niet. 18:29 Het slaat gewoon helemaal nergens op. Dat wil ik even gezegd hebben. Het slaat helemaal nergens op. Dat jij je vergelijkt met andere mensen. En dan kom je dus tot de conclusie, ik ben onvolwassen. Het hele vergelijken is idioot. Maar daar komen ze op terug. Ik wil eerst even iets anders als feit op tafel leggen. Volgens mij als ik jou zo hoor praten en ik zit in een gezin waarin ik ook het nodige met ADD te maken heb gehad. Volgens mij is het maar het verstandigste voor jou om te accepteren dat jij gewoon hulptroepen nodig hebt. Punt. 19:00 Jammer voor jou. Zo zit je nou eenmaal in elkaar. En de medicatie helpt een beetje. En daardoor gaat het iets beter dan zonder. En misschien zit daar nog wat groei en potentie in de toekomst. Maar jij hebt nou eenmaal andere mensen nodig. 19:13 Ja. Alleen het probleem is natuurlijk dat... ten eerste overvalt het me vaak. Natuurlijk. Dat je ineens in een situatie... dat je denkt van... oh, maar ik dacht, ik doe dit gewoon. Dit kan ik ook al niet. Maar dat lukt dus ook niet. En dat... De omgeving en ikzelf dus ook niet altijd weet waar je precies dan hulp bij nodig hebt. En dat is vaak een hele lullige dingetje zit. 19:36 Dat is onderdeel van het probleem. Dat je gewoon je leven niet zo goed kunt ordenen. Dat je ook niet weet waar heb ik hulp nodig om het geordend te krijgen. 19:43 Ja, en ik denk dan van ja, maar dit doen andere mensen toch ook. Maar dit moet ik toch gewoon kunnen. 19:50 Ja, nou, ik ga jou nu bevrijden. Dit kan jij gewoon niet. Jij kan heel veel dingen niet, die je wel van jezelf verwacht. Die heel veel andere mensen ook niet kunnen. Die komen hier dan ook voorbij in deze podcast. Of ze sluiten zich op ineens. Of ze sluiten zich. Je bent echt met heel veel. We hebben een soort idee van een soort geordene, redelijke, rustige samenleving gecreëerd met z'n allen. Maar dat beeld klopt niet met al die mensen die in de samenleving leven. Dus jij bent gewoon een beetje anders, maar je bent met velen. 20:19 Ja. 20:19 Dus ik wil jou ermee confronteren. Accepteer dat feit. Verzet je en ga niet proberen normaal te zijn. Want dat maakt je ongelukkig. Jij hebt gewoon een handicap, gedoe, handleiding, eigenaardigheid. Ook hele leuke kanten. ADN-mensen hebben hele leuke kanten ook. Maar jij bent een soort rondje in de samenleving. Lijkt gemaakt te zijn voor vierkantjes. 20:42 Hoe is het als ik dat zeg? 20:44 Rationeel gezien weet ik dit natuurlijk ook. Dat weet ik, maar gevoelsmatig. 20:51 Ik denk gedurende de dag... word ik daar constant mee geconfronteerd. Van eh eh, hier schiet je weer tekort. Of hier kun je het weer niet. Of je dacht dat je het kon, maar je kan het niet. Je wordt daar de hele tijd mee geconfronteerd. Dat iets wat je denkt dat mensen gewoon doen... dat jij dat niet kan. 21:11 Ja, en ik wil je dus ervan bevrijden dat je het gewoon niet behoeft te kunnen van jezelf. Heel veel dingen. Dan ben je lang stil opeens. Dan ben je stil. 21:21 Het kan dus. Het kan. 21:25 Het gesprek is nog niet klaar hoor. Ik heb nog veel te zeggen. Ik heb nog veel gedachtes ook. Maar ik wil hier even bij stilstaan. Dat jouw verzet tegen hoe je in elkaar zit. Is een heel groot deel van het probleem. En in harmonie zijn met wie je bent. En vrede vinden met hoe je in elkaar zit. Daar zit in eerste instantie enorme bevrijding. 21:44 Ja. 21:45 Voor allemaal weerstand aan jouw kant nu. 21:47 Klopt dat? Een soort van error. Dit kan ik volgen. 21:53 En ik luister natuurlijk ook heel, dus ik weet van, ja, ik probeer te voldoen aan iets wat gewoon, wat ik niet ben of wat niet bij mij past. 22:03 En wat je waarschijnlijk ook niet leuk vindt, waar je geen zin in hebt. Je hebt geen zin in om dagenlang gewoon keurig al die gegevens in te kloppen bij de kledingstukken. Maar andere mensen zouden daar kunnen, die kunnen daarvan genieten van zo'n repetitieve taak. Die heb je ook. Maar dat is gewoon niet jouw ding, nee. 22:21 Het is zo hardnekkig dat ik me niet kan voorstellen... dat ik dat ook echt kan ervaren. Dus zeg maar, ja, ik kan het volgen. 22:28 Rationeel ben je binnenboord. Het onderwerp is nog niet klaar. En ik heb nog andere dingen die ik wil bespreken. Maar dit wil ik even geconstateerd hebben... dat je rationeel kunt accepteren... dat jij nou eenmaal in elkaar zit zoals je in elkaar zit. Dat je heel veel dingen gewoon kunt... en een aantal dingen niet kunt of moeilijker kunt. Of die kost je heel veel moeit. Ja, dat is. Over dat volwassen zijn... en andere mensen nodig hebben. Ja. Ik wil dat hele concrete voorbeeld... van die broodtrommel en je zoon van zeven... en je partner die dat met elkaar regelt. 22:58 Hij doet dan iets voor jou... Hij doet een soort storting in de voortdurende flow van dingen voor elkaar doen. Hij doet dan iets voor jou en hij verleent jou een gunst. Heb jij het idee dat in de balans van geven en nemen hij veel meer voor je doet dan andersom? Of doe jij ook dingen voor hem? 23:20 Ja, dat denk ik wel. Een simpel voorbeeld is, ik heb echt een hekel aan de badkamer schoonmaken. Het is iets tactiels, wat ik gewoon heel naar vind. En we hebben thuis de afspraak dat mijn partner dan kookt, maar ook de afwas doet. Want bij de afwas heb je eigenlijk een beetje hetzelfde als met de badkamer. En ik doe de was, zeg maar. Hij dus de koken en de afwas, ik doe de was. En dat vind ik prima om te doen. Alles met kleren vind ik leuk. 23:49 Dus hoort strijken er ook bij? 23:51 Nee, want het hoeft niet. 23:52 Je strijkt gewoon niet? 23:53 Nee, maar we hebben ook niet echt dingen die... Ik hang het gewoon goed op. Opvouwen en in de kast te leggen. 23:59 En het verzamelen. 24:00 En het scheiden. En dat gaat allemaal heel goed. Omdat ik dat leuk vind. 24:08 Maar omdat hij dus de afwas en het koken doet, vind ik dat oneerlijk ten opzichte van de was. 24:14 Want dat vind je het taakje te klein in verhaal? 24:16 Ja, dat vind ik mijn taak te klein. Dus heb ik gezegd van, weet je wat, dan ga ik de badkamer neem ik erbij. Want die hoeft natuurlijk niet elke dag te gebruiken, maar dat is echt een taak. 24:26 Dat doe je tegen je zin dan, want dat vind je verschrikkelijk toch? 24:28 Ik heb het tot nu toe nog maar één keer gedaan. GELACH. 24:31 Maar je hebt het wel beloofd. 24:32 Ik heb het wel beloofd en het is dus tijd dat het weer gedaan moet worden. Dus elke keer als ik op de badkamer ben, dan denk ik van het moet weer. En het is echt heel veel weerstand van wanneer ga ik dat dan doen? En ik heb er geen zin in, maar ik heb het beloofd. 24:47 En dan ja, omdat ik dus vind van dit is niet eerlijk. Hij doet dit dagelijks. 24:53 Nou eigenlijk geef je een zeer bevredigend antwoord op de vraag die ik had. Namelijk, er zit nu een achterliggende gedachte achter. Van alhoewel jij dingen niet kunt en hulp nodig hebt. Is de relatie in balans? Is het eerlijk verdeeld? Zorg jij zoals hij voor jou zorgt? Ben je ook bereid? Nou dat ben je absoluut. Want je bent heel erg mee bezig. Ben je bereid voor hem te zorgen? En voelt het als in balans? En dan is het antwoord ja. Mag ik dat zo stevig zeggen? 25:19 Ja, behalve dan voor de badkamer. 25:21 Ja, en dan voel je je beetje schuldig onder. En je moet dat doen. En dan doe je tegenzin. 25:26 Maar dat is een manier voor mij om het eerlijker te maken. 25:28 Maar op een gegeven moment ga je het dan ook echt wel doen. Je doet in ieder geval je best om het eerlijk te houden. En rapporteert jouw vriend... Dat is ongetwijfeld. Nee, maar ik wil het toch even gecheckt hebben. Rapporteert jouw vriend dat hij ontevreden is over de taakverdeling? Vindt hij dat het uitbalans is? Dat hij meer voor jou moet zorgen dan jij voor hem? 25:43 Maar ik check het natuurlijk wel regelmatig. 25:45 Jij checkt het. 25:46 Ja, maar ik zou het heel vervelend vinden. 25:48 Precies, maar dan doe je... Grote felicitaties jouw kant op. Weet je wat ik dit vind? Dit vind ik namelijk... Daar komt ie. Dit vind ik volwassen gedrag. 25:58 Waarom lag je nou? Ik meen het serieus. Ja, dat snap ik. 26:02 Zo doen volwassenen dat. Wat vind jij leuk? Wat kan je wel? Wat kun je niet? Wat vind ik leuk? Hoe kunnen we samen de dingen runnen? En dan verdeel je dit eerlijk. En zo doen volwassenen dat met elkaar. 26:13 Ja. Ja, maar daar tegenover staan natuurlijk heel veel onvolwassen keuzes, dingen. 26:20 Wat dan? Brood niet kunnen smeren? Is dat onvolwassen? Dat is toch gewoon iets wat jij niet zo goed kan en daar hou je dan niet van? Het lukt je gewoon niet? Waarom noem je dat onvolwassen? 26:30 Ja, omdat ik vind dus dat je dat gewoon moet kunnen. Maar waarom vind je dat... Omdat het ook iets van verantwoordelijkheid... 26:37 Ja, maar jij kan dat niet. Maar het is niet belangrijk of jij je zoon naar school brengt... of jij je zoon eten geeft. Het is belangrijk dat hij naar school gaat en eten heeft. En wie dat doet, dat maakt er geen moer uit. Zolang het maar eerlijk verdeeld is. Dus jij maakt hier een probleem... door van jezelf een bepaald soort gedragingen te verwachten... die je nooit gaat leveren. Ja. Ik breng hem wel naar school. 27:00 Maar dus wel samen. Dat is dan mijn tussenweg. 27:06 Ja, maar ik wil dat jij een grote omslag maakt. Je voelt je onvolwassen, omdat je allerlei dingen niet kunt... waarvan jij denkt dat iedereen dat kan. En dat moet ik kunnen. Daardoor voel je je onvolwassen. En dat begrijp ik. En ik zeg, stop met die idiote vergelijking. Je hebt gewoon een handicap, maar je hebt ook allemaal talenten. Je bent gewoon een wat grilliger iemand. Je bent een samenleving met vierkantjes. Jij bent dan een rondje. Ja. Dat hele vraagstukje vergelijken met anderen. Laat het gaan. Kijk naar je leven zoals het hier en nu in elkaar zit. 27:38 Wat is dan wat je van een volwassene verwacht? Dat die gewoon eerlijk en fair is. En zijn dingen goed op orde probeert te brengen. In overleg is met andere mensen. En niet bang is afhankelijk te zijn. Zoals andere mensen ook niet bang hoeven te zijn. Afhankelijk van jou te zijn. Op gedragsniveau heb je dat allemaal goed geregeld. Er is dus geen probleem. Behalve dat jij denkt dat je gek bent en onvolwassen bent. Maar voor de rest is het gewoon geen probleem. 28:05 Ja, maar je zei net dat mensen dus ook afhankelijk van mij kunnen zijn. Maar dat vind ik dus heel moeilijk als mensen afhankelijk van mij moeten zijn. Omdat ik het gevoel heb dat ik niet betrouwbaar ben daarin. Dat het dus inderdaad gillig is en dat ik dus bang ben om teleur te stellen. 28:28 Dat is allemaal heel verstandig en dat is allemaal heel goed. En dat je daar je zorgen over maakt. Moet je ook heel erg blijven doen. Want ja, je hebt gewoon wat handleiding. Dus je hebt wat hulptroepen nodig. Afspraken, gedoe om je leven te organiseren. Dat gaat andere mensen dan misschien wat makkelijker af. Ja, dat is gedoe. Nou, regel dat en dat doe je. Waar doen we verder? Moeilijk over. Je hebt het al moeilijk zat met hoe je in elkaar zit. Dus haal dat oordeel over jezelf ervan af. 28:55 Maar dat is nog een redelijk vers gegeven natuurlijk... dat ik die diagnose heb. 29:03 Dus is het moeilijk om de opvattingen die ik over mezelf heb... om die dan daarmee dus los te kunnen laten. 29:11 Ja, en daarom zit je hier. Dan kunnen we dat een beetje versnellen. Ja, precies. Want ik vind een omschrijving van volwassen gedrag... dat is jouw beginvraag. Ik voel me onvolwassen. Ik kan dingen niet... Ik vind een beschrijving van volwassen gedrag. Dat iemand eerlijk is. Afspraken maakt. Het goed probeert te regelen. Zijn eigen tekortkomingen kent. En die deelt met andere mensen. En ook voor andere mensen is. Zoals jij er voor je vriend en je zoon. En ook voor je ex. Je probeert het allemaal goed te regelen. 29:42 Dat vind ik allemaal volwassen gedrag. Punt. 29:48 Ik heb een stempel. En of je een volwassene bent, dat is de grote denkfout die we met z'n allen maken. We maken van alles onze identiteit. Ik ben een onvolwassene. Terwijl het gaat ook om gedrag. Wat voor gedrag vertoon je? En dan vertoon jij, zoals je nu tegenover me zit, vind ik dat je zeer volwassen gedrag vertoont. En soms wil je misschien wel eens een keer onvolwassen gedrag vertonen, zoals we allemaal... Dat je doordraait of dronken bent... of hysterisch wordt van iets of boos. Dan gedraag je je wat onvolwassen. Dat doen we ook allemaal. Maar in de grond, je doet gewoon je best. Je doet mee en je hebt andere mensen nodig. 30:20 Einde verhaal. We kunnen nog heel lang praten... 30:24 Ongetwijfeld. 30:25 Ja, maar ik wil dat negatieve zelfbeeld. Ik ben onvolwassen. Dat je daarna gaat kijken vanaf vandaag. Wat een idioot woord. Wat doe ik mezelf aan? Door zo'n groot stigma op mijn voorhoofd te plakken zelf. Maak ervan, ik ben gek, grappig, anders, idioot, vreemd, grillig. Geef andere woorden aan. Precies datzelfde gevoel. Woorden die het draaglijk en leuk maken en grappig maken. 30:53 Ja. Waar hang je uit? Ik hang bij het woord onbetrouwbaar. Dat ik me onbetrouwbaar voel. Naar mezelf en naar anderen. Dat je niet van mij op aan kunt. 31:08 Is dat altijd zo? 31:10 Nee. 31:11 Nee, dat is voor jou lastiger dan voor veel andere mensen. Dat accepteer ik. Klagen andere mensen over jouw onbetrouwbaarheid? 31:19 Nee. 31:20 Als ze erover zouden klagen, zou je het serieus nemen? 31:22 Jazeker. 31:25 Wie heeft dan last van die onbetrouwbaarheid? Jijzelf. Maar dat is deel van je gedoe. En dat is wel erg genoeg. Maar jij maakt er onvolwassen van. Of ik ben een onbetrouwbaar iemand. Dat is een veel te groot zelfoordeel. Ik kan niet altijd van mezelf op aan. Maak dat ervan. Prima. Zo is het. Maar dan ben je geen onbetrouwbaar mens. 31:48 Nee, maar dat is natuurlijk wel heel vaak bewezen. 31:51 Dat je onbetrouwbaar gedrag vertonen. Ja, dat klopt. 31:55 Maar er was ook geen hulp. 32:00 En die is er nu wel. En er is een diagnose. En je weet dat je dat meedoen met iedereen... dat dat gewoon nooit gaat lukken. 32:08 Nee, dat gaat zeker niet. 32:09 Die iedereen die niet bestaat, wil ik ook nog even gezegd hebben. Die iedereen die in je hoofd zit. 32:12 Ja, ja, ja. 32:15 Wat vind je leuke kanten van je probleem? 32:18 Van mijn probleem? Van onbetrouwd? 32:20 Van alles wat met ADHD samenhangt. Geen filters hebben. Van ADHD. En noem maar op. Maar wat vind je leuke kanten van jezelf? 32:29 Ja, ook heel veel gewoon genieten van hele kleine dingen. Van hoe het licht valt. Of van een mooie kleur bloem. Of van iemand die er mooi gekleed uitziet. Of kunst. Of muziek. Of dansen. Of gewoon alle... 32:44 Alle leuke dingen eigenlijk van het leven. En dat ik in staat ben om dat te zien. En mensen natuurlijk. Maar dat het niet de suffe dingen waar ik op... Je kunt van veel dingen genieten. Ja, van heel veel. Ik geniet ook heel veel. Maar er slaar me dus altijd een slecht gevoel onder. 33:08 Wat je beschrijft is een groot geschenk. 33:10 Ja, ja. 33:11 Hoe is het om dat zo te zeggen? Want dat is ook deel van wie je bent. 33:16 Ja, maar ik weet, dat weet ik heel goed. Maar dat negatieve, dat sluimert dus overal onder. 33:24 Ja, als een soort schimmel wat alles bezoedelt, zeg maar. 33:26 Ja, het is als ik door de stad loop en langs de boekenwinkel... of in de supermarkt, of als ik mijn kinders naar school breng... of in mijn werk, als ik denk van, ah, dit had ik eigenlijk... Ja... 33:40 Ik had dit eigenlijk vandaag willen doen, maar dat is niet gelukt. Of ik heb heel veel ideeën en ik kan het niet opbrengen om het uit te voeren. Ja, gewoon alle gemiste kansen. Omdat ik heel veel zie, zie ik ook alles waar ik overheen stap. Dus bijvoorbeeld dat de badkamer schoongemaakt moet worden. Ik zie dat elke keer als ik er ben. En dan voelt het alsof ik ervoor kies om het niet te doen. En zo kan ik dus ook moeilijk ontspannen. Als ik op de bank zit en ik zie bijvoorbeeld troepjes... of ik zie een brief waar nog iets mee moet... 34:15 Het werk is nooit af. Ik blijf alles zien. Maar dat kan niet. Het kan niet allemaal. Want dan heb je gewoon geen leven meer. 34:25 Daar wil ik aan toevoegen. Ik denk dat heel veel mensen precies dat hebben wat je nu omschrijft. Ook mensen zonder die medicatie. Of zonder die diagnose. Dat herken ik heel erg. Ik denk dat heel veel mensen die nu luisteren dat ook herkennen. Dat het moeilijk is om rustig te zijn. Terwijl het nog van alles te doen is. alleen denken dat bij jou het probleem erbij komt... dat je dan ook het oordeel hebt, zie je wel, onvolwassen. En als je dat nou niet zou hebben op dat moment... dan is het nog steeds irritant en lastig. Maar dan is er wel enorme zwaarte ervan af, hopelijk. 34:56 Ja, nou dat. Het is een soort van eindeloze... Schakel aan dingen die ik zie, waar ook een actie aan gekoppeld is... en waarvoor ik heel vaak de keuze maak om het niet te doen. En daardoor voel ik me dan onverantwoordelijk of onbetrouwbaar, want ik doe het niet. 35:17 Nee, maar hoe zouden ze zeggen, ik heb er gewoon geen zin in? 35:21 Ja, maar dan maak je meer zin. 35:24 Ik heb geen zin om zin te maken. En ik wacht gewoon net zolang dat het zo erg moet. Ik zie jou die badkamer heus wel een keer doen. Kan je daarop vertrouwen? Jij zegt ook ja, tussendoor nu. Kan je daarop vertrouwen dat je frustratie zo hoog is... dat je de badkamer doet, dat die dan gedaan is? Gaat het zo zijn? Zal het zo zijn? Ja, zeker. Stop daar dan een probleem van te maken. Om een dag is de frustratie zo hoog, dan doe je het wel. Daar kun je toch op vertrouwen dan? 35:51 Ja, maar daar heb ik dan wel in de tussentijd ook bijvoorbeeld mijn vriend mee. Of dan denk ik van, oh, maar dit is echt... Ik moet echt heel nodig de badkamer schoonmaken, want mijn kind... 36:00 Nee, ze klagen daar niet over. Het probleem zit in jouw hoofd. Jij hebt er een probleem mee. Jij wil het vandaag gedaan hebben. En dan zo'n keurig ANWB-stellertje door het leven gaan. Geordend, rustig. Maar dat gaat gewoon nooit gebeuren. 36:12 Nee, dat gaat niet. Het gaat zeker niet gebeuren. 36:14 Wat ik net zei is volgens mij interessant. Kun je erop vertrouwen dat je frustratie over die badkamer zo groot wordt? Op een gegeven moment dat je het dan wel gaat doen. Durf je dat te voorspellen van jezelf? Dat is dan toch een teken van betrouwbaarheid dan? 36:27 Ja. 36:28 En dat haalt jouw eigen oordeel dat je onbetrouwbaar bent per definitie altijd en overal toch onderuit dan? 36:33 Ja. 36:34 Toch een tegenbewijs daarvan? 36:35 Ja. 36:37 Nou, stop met zeuren dan. 36:39 Je bent gewoon gek, vreemd, anders, raar, grillig. Dat is gedoe. Ik weet van heel dichtbij dat het heel zwaar is en ingewikkeld is. Dat is al moeilijk genoeg om te moeten leven zoals jij in een raar zit. Heb er dan vreemde mee en stop met dat oordeel. Dit is een hele mooie lang stilte. Wat gebeurt er in deze stilte? 37:04 Ja, dat moet ik nog zien. Ik kan het me gewoon niet voorstellen. 37:08 Is het echt zo makkelijk, denk jij misschien? 37:10 Nee, nee, nee. Het is niet dat ik nu naar huis ga en denk van zo... Dat is weg. Nee, maar het is... Maar het is zo hardnekkig. Misschien dat ik dan ook in de weerstand ga... dat ik denk dat ik mezelf voor de gek hou. 37:23 In de zin van? 37:24 Dat je dan tegen jezelf zegt van... Marilisa, laat het los, want je bent... Zeg maar, dit past gewoon niet bij jou. Probeer niet zo te zijn zoals je... 37:34 Van jezelf verwacht. 37:35 Van jezelf verwacht. Men denkt van ja, maar dat doen mensen toch. Ik ga meteen weer terug naar wat ik altijd denk ik al. 37:46 Dan doe je toch iets anders dan wat andere mensen doen. Maak maar mij er nou uit. Moet je meedoen met anderen. Als je straks bijna dood bent. Je kijkt terug op je hele leven. Wat was het dan belangrijker? Dat je zoon van zeven met zijn broodrommeltje op school kwam. Heelhuids en dat er niets aan de hand was. Of dat jij dat deed. Waar gaat het in het leven nou om? 38:03 Ja. 38:06 En ik doe dingen natuurlijk sowieso al anders. 38:09 Ja, en sommige dingen doe ik dus misschien beter. Zoals de was. Dat is één voorbeeldje wat je gegeven hebt. De badkamer vind ik dan nog wel een minpuntje. 38:17 Ja, dat snap ik. Ja. 38:20 Het is voor jou hard werken. Om het idee dat je onvolwassen. Abnormaal raar bent. Dat je gewoon allemaal dingen niet kunt. Dat zit zo diep in jou. Dat is niet zomaar even los. Ik hoop dat het in ieder geval in beeld gebracht is. Dit ding. En dat je ernaar kunt kijken. En als je ernaar kijkt. Wat zie je dan? 38:41 Ik blijf dat ik het gewoon moeilijk kan. Dat het zo'n verschil zou zijn. Omdat het zo aanwezig is. De hele tijd. 38:49 Ja. 38:50 Dus dat wordt heel hard oefenen, zeg maar. 38:53 Heel hard loslaten. 38:54 Ja, heel hard loslaten, ja. 38:55 Wat helemaal geen moeite kost. Het vasthouden kost veel meer moeite. 39:00 Ja, is dat zo? Want het is natuurlijk ook iets wat je op een gegeven moment gewoon doet... omdat je het jezelf hebt aangeleerd. Ja, het is deel geworden van jezelf. Ja, net zoals... Het is een gewoonte afleren, maar dat is moeilijk. Een gewoonte afleren. 39:13 En een oordeel loslaten over jezelf. Want je hebt dus een stem in jezelf die zegt... je bent onvolwassen. Wat jij doet is niet normaal. Doe gewoon mee, hè? Die stem is er. Maar als je nou niet op die strenge... Ik zie me hier een strenge ouder zie ik erbij voor me. Die zegt, jij moet huiswerken en de bedoeling en het leven en carrière. Dat is die stem in je hoofd. Kun je jezelf ook een liefdevolle stem voorstellen... die met liefde en begrip kijkt naar hoe je in elkaar zit? Wat zou die stem zeggen dan? 39:44 Ja, die zou zeggen lekker bezig. Gewoon, je doet het goed. Je doet je best. Je doet het goed. 39:52 Geef eens nog wat meer woorden. 39:54 Ja, kijk wat je om je heen hebt verzameld. Daar ben ik wel trots op. 40:00 Kijk hoe je van dingen kunt genieten. 40:01 Ja. 40:02 Hoe is het om jezelf dat zo te horen zeggen? 40:05 Ja, ongemakkelijk. 40:08 Ik ben me bewust van ook de goede dingen aan mezelf. Maar het is gek om het tegen mezelf te zeggen. 40:17 Wat is er gek aan dan? 40:19 Ja, omdat de strenge stem hardnekkiger is. En het is heel vaak ook twee kanten. Dat je jezelf toestelt om iets te doen. Maar daardoor bijvoorbeeld ook weer dat de strenge stem naar boven komt. 40:32 En die strenge stem, die wil dat jij gewoon meedoet in de samenleving. Dat je volwassen gedraagt en zo. En die heeft het beste met je voor. Want die wil dat je meedoet. Ja. En het goed doet. Ondertussen, op het moment dat het niet lukt... creëer jij zelf natuurlijk een enorm heftig oordeel. Omdat je dan daar niet aan voldoet. Dat je die stem teleurstelt. Maar die stem heeft in principe het beste met je voor. 40:54 Zullen we kijken of we daar... Ja, dat is de verstandige. En die is dan heel duidelijk. 41:01 Ja. En die is ook helder in dat je de badkamers schoonmaakt. Dat je brood smeert. Een paar voorbeelden die je al gegeven hebt. Als je naar school gaat, niet dat afleiden door allemaal indrukken... van mensen die waarschijnlijk slecht geslapen hebben die nacht. Maar dat je gewoon bezig bent met je school naar school te brengen. Die stem wil dat je je taakjes goed en netjes afhandelt. Die stem heeft het beste met je voor, toch? Die voelt als een vijand, maar in principe is dat een vriend. 41:27 Hij wil in ieder geval een vriend zijn. Ik zeg even hi. Ik weet niet waarom ik er een man van maak. Zullen we maar een man houden? Vrouw, maakt niet uit. En die stem heeft het beste met je voor. Die wil dat je gewoon meedoet met deze samenleving. Met je volwassen gedrag. Hoe zou jij op een vreedzame manier met die stem om kunnen gaan in jezelf? Dat je daar dus een soort vriendschap mee sluit. 41:49 Poeh. 41:50 Dat vind ik moeilijk, want die zitten de hele tijd... op een soort van mijn verantwoordelijkheidsgevoel te drukken. Ja, je doet nu dit. Maar als je verstandig bent, doe je dit. 42:01 Koop je geen boek nu, ga je studieschuld aflossen. 42:05 Bijvoorbeeld. 42:07 Dit is het ene voorbeeldje. Die stem staat in de boekwinkel. Je hebt het boek. Je loopt naar de kassa toe om te gaan afrekenen. En dan zegt die stemme... 42:20 Ja, maar dan ben ik al in het moment van het afrekenen. Dus dan is het al te laat. 42:25 Dus we moeten iets vroeger in het proces. Naar welk moment dat je de boekwinkel binnenloopt? 42:31 Dat ik het boek vast heb en dat ik dan kan bedenken van... ga ik dit nu kopen of ga ik dit nu weer terugkleken? 42:37 Dan zegt die stem, koop dit niet, want je hebt studieschuld van 40.000 euro. Ga aflossen, 25.000 euro. Oké, die stem heeft op dat moment het beste met je voor. Want die wil die studieschuld verminderen. Daar is niks mis mee. 42:46 Ja. 42:47 Wat zou je op dat moment als interne dialoog kunnen gaan voeren vanaf nu? Zodat je zonder schulden voor de winkel uitloopt. Of je nou het boek koopt of niet koopt. Want die beslissing is gewoon helemaal aan jou. Hoe zou jij op een vreedzame manier in vervolg in de toekomst. Dit procesje van alle niet boek kopen kunnen afhandelen. Met vriendschap met die stem. 43:05 Daar loop ik dan echt helemaal op vast. Want dat wordt een hele onderhandeling. Want dan ga ik mezelf proberen te overtuigen waarom ik dat boek nodig heb. Of heb ik het boek niet nodig. Maar dan ga ik redenen bedenken om het toch te kopen. En dan denk ik van ja, maar die studieschuld. En dan denk ik van ja, nou ja, die studieschuld die vervalt mogelijk over zes jaar. Omdat ik dan gewoon binnen vijftien jaar die schuld niet heb kunnen afbetalen. En dan denk ik van ja, maar dat is wel een beetje asociaal. Daar gaat een hele reeks zeg maar dan. 43:37 Precies. En volgens mij beschrijven we nu interne dialogen die we allemaal voortdurend hebben de hele tijd. Alleen nu bij jou tillen we het helemaal in het licht zo. We gaan heel gedetailleerd naar zitten te kijken. Ja. Kan jij je voorstellen dat je met die stem in je hoofd. Op dat moment zo'n gesprek voert. Dat je tik, tik, tik, tik. En dat je dan in harmonie besluit. Bedankt voor het advies. Ik heb er gewoon zin in. Ik vind het fijn. Ik mag dit boek voor mezelf hebben. Dat je hem koopt. Of dat je zegt, nou verstandig. Misschien ga ik hem niet eens lezen. Heb ik hem echt nodig? Nou weet je, ik koop hem niet. 44:09 Wat het besluit ook is. Dat in harmonie met die stem kunt doen. Dat je dus... De winkel uitloopt zonder de zelfveroordeling. Ik heb me onvolwassen gedragen. 44:20 Dan moet ik de situatie denk ik buiten mezelf gaan. 44:25 Wat ik wel doe is bijvoorbeeld dan in zo'n situatie het overleggen met mijn vriend. Is het nou verstandig om dit te doen of kan ik het beter laten? Dus dan denk ik hardop en dan maak ik daar een keuze in. Want ik ben natuurlijk de hele tijd al aan het onderhandelen. Maar dan is het dus moeilijk om die onderhandeling... of ja, om zeg maar de verstandige stem als een vriend te zien. Omdat het zo... 44:51 Nou, ik heb één uitweg voor je... waardoor je volgens mij altijd in harmonie de winkel uit kunt lopen... wat je ook besluit. Kijk, als je hem niet koopt... Dan is het jammer van het boek. Maar je hebt verstandig gehandeld. Daar zul je geen probleem mee hebben. De winkel uitloopt. Een beetje spijterig. Maar je gaat er niet dood van. Je hebt verstandig gehandeld. Niet kopen is een scenario. Daar kun je mee leven. Dat is het probleem niet. Alles wat op volwassen gedrag lijkt. 45:19 Dat is geen probleem bij jou. Maar het pijnpunt is natuurlijk dat je hem dan toch koopt. Ja, nou wat nou moment dat je, dat boek, weet niet, misschien ga ik hem niet lezen of niet. Dan heb ik weer zoveelste boeken in de boekenkast. Dat gaat natuurlijk allemaal door je hoofd. Misschien lees de helft of alleen wat. En die stem zegt, koop me nou niet, want studie schuld. En dat je gevoel zegt, ik wil hem gewoon toch kopen. En wat is het dat je zelf niet toestaat een impuls aankoop te doen, op de gok iets te doen, een fout te maken. Je hebt er gewoon zin in. Wie weet lees je het boek wel. 45:51 Omdat ik denk ik bang ben dat het dan weer gewoon een puinhoop wordt, financieel. Dat het hekt dan van de dag. 45:58 Maar volgens mij heb je daar al antwoord op gegeven in het begin van het gesprek. Jij krijgt je financiële zaken meer en meer op orde. Daar maak je niet echt zorgen over. 46:06 Nee. 46:07 Versta je zelf toe dat je af en toe onvolwassen gedrag mag vertonen. Gewoon omdat je er zin in hebt. Of het leuk vindt. Of het is een impuls. Weet jij veel. De wereld gaat niet dood van dat jij een boek koopt. 46:18 En ook als het achteraf een stom besluit was. Want je hem helemaal niet gelezen hebt. En stond er in de boekkast alsmaar tegen jou het signaal te geven. Had me niet gekocht, had me niet gekocht. 46:26 Ja, maar zo kan ik wel naar mijn boekenkast kijken. Dat ik denk, en die heb ik nog niet gelezen. En die heb ik toen gekocht en nog niks mee. 46:32 Ja, maar er liggen allemaal opties die je allemaal zou kunnen gaan lezen. En er ligt een heerlijke verzameling van de chaotische jij die jij bent. 46:38 Ja. 46:40 Dit wil nog oefenen ook wel. 46:41 Ja. 46:43 Maar de kernpunt, we hebben een soort exercitie gedaan... hoe je vervolg dan met die stem om zou kunnen gaan. En de proof of the pudding is anything, zeggen ze dan. Hoe dat werkt, dat moet de praktijk helemaal uitwijzen. Ik wil even terugkomen op het beginvraagstuk waarmee je kwam. Ik voelde een onvolwassene. En hoe staat hij daar nu mee? 47:03 Ja, wel beter. Ja. Ja, vooral ook omdat je dan benoemt van... dat het juist volwassen gedrag is als je checkt met je omgeving... of zij nog oké zijn met de situatie en of je... Dat je dingen in overleg doet. Of dat je hulp vraagt. Of dat je aangeeft waar je tegenaan loopt. En ja, dat. Hier zitten. Of een diagnose krijgen. Omdat je denkt dat je iets mankeert. 47:26 Die ook nog maar heel bril is. Laten we dat ook bijzeggen. Dus hoe dat de komende jaren doorwerkt. Ik ben daar wel licht hoopvol over. Als ik jou zo hoor praten. Maar dat weet ik ook niet. Dat zal zich ook in de praktijk moeten uitwijzen. 47:38 Ik ben daar ook wel hoopvol over. Het is ook dat je daardoor merkte, ook zeg maar met het krijgen van mijn zoon... is dat je op een gegeven moment zorgt dat... of ik zorgde dat er dingen voor hem makkelijker werden. Dus ik zei niet tegen hem bijvoorbeeld... we gaan naar boven, want we gaan je naar bed brengen... maar welk autootje neem je mee naar boven? Of welk autootje ze mee naar boven nemen? Zodat je afleidt van het feit dat je... 48:05 Goede tip voor de mensen die niet luisteren. Welk autootje neem je mee naar boven? 48:09 Dat soort dingen kan ik heel goed bedenken. En daar ben ik wel voor gemaakt. 48:15 Heel veel volwassenen zouden dit niet kunnen. 48:19 En misschien wel meer volwassenen met ADHD. Die dit soort dingen doen. Ja, ja. En toen ik dus zelf... 48:25 Welk autootje neem je in? Het is echt boyant. 48:28 Ja, gewoon een ander onderwerp. 48:31 Ik snap het. Ik heb hem. Ik snap het wel. Je moet mij niet uitleggen. Maar ik wil nog even nagenieten van hoe... Wat een slimme fonds ik dat vind van jou. 48:38 Ja, en toen ik dus de diagnose kreeg, dacht ik van ja, maar dan kan ik dat ook op mezelf toepassen. Dus bijvoorbeeld als ik de afwas zie, toen hadden we de afspraak nog niet, van oké, ik heb echt geen zin, maar hij moet gewoon gebeuren. Dus ik had een playlist gemaakt met allerlei muziek... waarvan ik wil gaan bewegen en dansen en waarvan ik in beweging kom. En als ik dat dan opzet, ook al zit ik nog op de bank... binnen twee nummers sta ik die afwas te doen. En dan na de afwas denk ik van, nou, nu zit ik er lekker in. 49:12 Wat kan ik nog meer doen? Dus echt het in beweging komen en zorgen dat je daarvoor... 49:18 Ook alweer een tip. 49:18 Ja, maar dat werkt dus heel goed... doordat ik weet dat ik dat heb. Dus in die zin ben ik ook wel hoopvol. Maar er zit dan gewoon nog veel verdriet en rouw... en een strenge stem van wat je gewoon aan hebt geleerd. 49:33 Veertig jaar lang het gevoel gehad... niet mee te kunnen doen met wat iedereen wel kan. 49:40 Dat. 49:41 Nou, veel plezier met dat gevoel. Met het loslaten ervan. 49:45 Ja. 49:46 Je wordt wel actief. 49:51 Hoe zit je er nu bij? Ik ga naar een afwonding toe. Heb jij nog laatste woorden? 49:58 Ik ben benieuwd of dat lukt. Wellicht met hulp. 50:04 En dat is dan niet erg. 50:06 Nee. 50:07 Want wie vraagt hulp? Volwassenen. 50:10 Ja. En ik hoef het niet alleen te doen. Nu niet meer. 50:13 Nee. Zoals jij er ook voor andere mensen kunt zijn... die hun dingen ook niet alleen kunnen of willen doen. Dat is weer een keer. Nou, dan stel ik voor dat we hierbij afgronden. Is dat oké wat jou betreft? Ja. Nou, dan ben ik heel erg benieuwd waar je over drie, vier maanden bent, maar ook over twee of drie jaar. En we houden contact en ik wens je alle geluk en blijf genieten van dingen waar je van geniet. Want dat is een groot geschenk, zou ik zeggen. Merci. Graag gedaan. 50:40 Ben je benieuwd hoe het nu is met de gast uit onze podcast? Blijf dan nog even luisteren. Want we vroegen een tijdje later om een update en die ga je nu horen. 50:51 Beste Dide, Bertolt en alle luisteraars. We zijn nu twee maanden verder na het gesprek... en in de afgelopen twee maanden heb ik het gesprek meerdere keren teruggeluisterd. Ook heb ik het gesprek gedeeld met familie en vrienden... en het was ten eerste heel fijn om te horen dat hoe ik over mijzelf denk... dat dat niet is hoe anderen over mij denken... Maar ook was het heel fijn om te horen dat vrienden waarvan ik het idee heb... dat zij alles op orde hebben, ook zo over zichzelf kunnen denken. Wat voor mij het meest is bijgebleven en een grote verandering heeft gebracht... is dat Bertelt op een bepaald moment zegt dat er bewijs is van volwassen gedrag. 51:23 Op het moment dat ik hierover twijfel, denk ik aan deze woorden terug... en kan ik ook eenvoudig voorbeelden bedenken waardoor dit ook echt waar is. En dan weet ik, ik ben wel volwassen. Ik heb alles in de hand. Er is nu alleen even chaos in mijn hoofd, maar ik kan weer overzicht scheppen. wat dan meteen ook heel volwassen voelt. Na het gesprek zegt Bertolt ook eigenlijk vrijwel direct, ik weet niet meer de exacte woorden, maar jij hebt gewoon last van je ADHD. Dat heeft erg geholpen, want hierdoor ben ik sinds het gesprek meer over ADHD gaan lezen, waardoor ik ook veel meer begrijp over mezelf en meer begrip voor mezelf heb gekregen. 51:56 Nu twee maanden verder voel ik me dus veel rustiger en heb ik het gevoel dat ik de touwtjes meer in handen heb. Ook weet ik dat ik voor bepaalde dingen niet ben gemaakt. Als ik die bepaalde dingen wel moet doen, dan weet ik dat het mij meer moeite kost dan een ander en dat is oké. Het lukt mij dus steeds beter om rust te vinden in mijn chaotische zijn en dat geeft vertrouwen. Dank jullie wel. 52:19 De Omdenken Scheurkalender is jarig. We bestaan tien jaar en dat vieren we met een extra dikke, extra feestelijke en extra inspirerende editie voor 2027. We hebben hem speciaal voor de gelegenheid in een schitterend gouden jasje gestoken. Je kunt hem nu pre-orderen in onze webshop. Dan heb jij in augustus als allereerste een kerstvers glimmend exemplaar in huis op 2027 perfect te beginnen. Het wordt een feestelijk jaar vol inspirerende, grappige en steengoede quotes en illustraties. 52:50 Ga dus meteen naar omdenken.nl slash webshop om jouw gouden exemplaar te bemachtigen.